เมืองโบราณเวียงสระ

กล่าวกันว่ามีชาวอินเดียคณะหนึ่งนำโดยพราหมณ์โมลีและพราหมณ์มาลาสองพี่น้อง พร้อมด้วยอาจารย์ 2 คน คือ พระพุทธคัมเพียรและพระพุทธสาคร นำไพร่พล 30,000 คน เดินทางมาด้วยเรือสำเภา เพื่อค้นหาพระธาตุที่บันทึกไว้ในคัมภีร์ลังกาว่า ฝังไว้ที่หาดทรายแก้วและเหมาะแก่การสร้างบ้านแปลงเมือง พราหมณ์โมลีและพราหมณ์มาลาจึงเดินทางมาค้นหาหวังจะสร้างอาณาจักรหรือนครรัฐอย่างอินเดียสมัยนั้น กองเรือเดินทางมาขึ้นฝั่งที่ตะโกลา(ตะกั่วป่า)แล้วล่องขึ้นมาตามลำน้ำตะกั่วป่า ข้ามเขาศก แล้วล่องลงตามลำน้ำคลองพุมดวงมาหยุดพักที่บ้านน้ำรอบ สร้างบ้านเมืองที่นี่เรียกว่าระวะตี (บางตำนานว่าธาราวดี) สถาปนาพราหมณ์โมลีเป็นกษัตริย์ เรียกว่าพระศรีธรรมโศกราช (พญาศรีธรรมโศกราช) อยู่ได้ไม่นานเกิดไข้ห่า(อหิวาตกโรค)ขึ้น อันเนื่องจากผู้คนทำผิดน้ำผิดอากาศ ไพร่พลล้มตายเป็นจำนวนมาก จึงอพยพนำไพร่พลล่องขึ้นลำน้ำตาปีมาถึงที่แห่งหนึ่งมีลำคลองมาบรรจบกับแม่น้ำ มีหาดทรายสวยงามเหมาะแก่การตั้งเมือง จึงพักไพร่พลแล้วสร้างเมืองขึ้นเรียกว่าเมืองเวียงสระ แบ่งไพร่พลส่วนหนึ่งให้ออกไปสร้างนาทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของเมืองเวียงสระซึ่งปัจจุบันเรียกว่า ทุ่งหลวง สร้างวัดให้ไพร่พลที่ออกไปทำนา เรียกว่า วัดนาพอ

อยู่ได้ระยะหนึ่งก็เกิดไข้ห่าขึ้นอีกครั้งเป็นครั้งที่ 2 จึงละทิ้งเมืองเพื่อหนีไข้ห่าขึ้นไปทางเหนือของ แม่น้ำตาปี เข้าลำน้ำสินปูนจนถึงเขาชวาปราบ (อำเภอคลองท่อม จังหวัดกระบี่) ตั้งเมืองที่นั่น เมื่อเห็นว่า ไข้ห่าสงบดีแล้ว จึงกลับมาเมืองเวียงสระอีกครั้ง

ต่อมาวันหนึ่ง พรานสุรีย์ซึ่งเป็นพรานป่าของพระเจ้าศรีธรรมโศก ผู้มีหน้าที่หาเนื้อมาถวาย และสอดส่องดูแลความปลอดภัยจากข้าศึกที่มาจากแนวป่า เจอกวางตัวหนึ่ง (กวางนิมิต) ก็ตามกวางจนมืดค่ำ ได้นอนบนต้นไม้  รุ่งเช้ากวางนั้นมาปรากฏกายให้เห็นอีก จึงมีความมุมานะว่าเราเป็นศิษย์มีครูอาจารย์ เรียนรู้เรื่องป่า ต้องตามกวางนี้ให้ถึงที่สุด จนมืดค่ำก็นอนบนต้นไม้อีก คืนหนึ่ง ตื่นขึ้นมาในตอนเช้ามองไปทางทิศตะวันออก เห็นแสงสว่างรุ่งโรจน์เป็นที่อัศจรรย์ใจยิ่งนัก จึงลงจากต้นไม้เดินเข้าไปดู เห็นเป็นชายหาดที่สวยงาม พบดวงแก้วดวงหนึ่ง จะเข้าไปก็ไม่ได้ เนื่องจากมีฝูงกาเฝ้าอยู่เป็นจำนวนมาก จึงเดินทางกลับมากราบทูลพระเจ้าศรีธรรมโศก เล่าเรื่องต่างๆให้ทรงทราบ พระเจ้าศรีธรรมโศก รู้ทันทีว่าที่นั่น คือ หาดทรายแก้วที่ฝังพระบรมธาตุไว้ จึงอพยพผู้คนจากเมืองเวียงสระไปยังเมืองนครศรีธรรมราช ทำการแก้อาถรรพ์ แก้ภาพยนตร์ สร้างพระบรมธาตุเจดีย์ สร้างเมืองเป็นการถาวรที่นั่น

ก่อนออกจากเมืองเวียงสระได้เขียนเป็นลายแทงไว้ว่า “วัดจากคูตรอก มาออกคูพาย วัดจากพระนารายณ์ไปสู่พัทธสีมา วัดเข้าสามศอก วัดออกสามวา หยับเข้าไปเหล็กในแทงตา ถอยออกมากาขี้ใส่หัว

คำพังเพยของเมืองเวียงสระ

“ตั้งดิน ตั้งฟ้า ตั้งหญ้าเข็ดมอญ เมืองเวียงสระตั้งก่อนเมืองนครตั้งหลัง ถ้าเมืองนคร ล่มพังให้เอาเมืองเวียงสระไปกู้”

ข้อมูลเพิ่มเติม :

เว็บไซต์เมืองโบรารณเวียงสระ http://www.inter.sru.ac.th/viangsa

Articles

Find More