บ้านสวนกล้วยกับการพัฒนาเส้นทางการท่องเที่ยว

15356995_1189269084499217_914862318_n
เจตนัยธ์ เพชรศรี

การท่องเที่ยวเชิงนิเวศ กับ เศรษกิจพอเพียง สองคำนี้ ได้รับการพูดถึงมากในปัจจุบัน การนำปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มาปรับใช้ในการดำเนินชีวิต คือ การดำรงชีวิตให้เหมาะสม มีความพอประมาณทั้งการหารายได้ พอประมาณในการใช้จ่าย ไม่เบียดเบียนผู้อื่น เศรษฐกิจพอเพียง เป็นกรอบแนวคิด มุ่งให้ทุกคนสามารถพึ่งพาตัวเองได้ รวมถึงการพัฒนาให้ดียิ่งขึ้น จนเกิดความยั่งยืน

สำหรับบ้านสวนกล้วย อำเภอเวียงสระ จังหวัดสุราษฎร์ธานี หนึ่งในพื้นที่บริการวิชาการของวิทยาลัยนานาชาติการท่องเที่ยว มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี  ทางทีมงานบริการวิชาการได้ทำความร่วมมือกับนายอำเภอเวียงสระโดยเข้ามาดูแลพื้นที่ ตั้งแต่ปี 2560 ได้เข้ามาศึกษาบริบทชุมชม และศึกษาศักยภาพทางการท่องเที่ยวในพื้นที่  จากการศึกษาพบว่าในพื้นที่มีทรัพยากรทางการท่องเที่ยวที่มีความพร้อม  เช่น วัดวิภาวดี อุทยานแห่งชาติใต้ร่มเย็น น้ำตกห้วยเคียน สวนดาวเรืองฟาร์ม น้ำตก 357 และที่สำคัญ คือทรัพยากรบุคคลที่มีความพร้อม และมีเป้าหมายที่จะพัฒนาชุมชนเพื่อรองรับนักท่องเที่ยว

ก้าวแรกเมื่อทีมงานเดินทางไปบ้านสวนกล้วยเรามองเห็นลำธารขนานกับถนนซึ่งสามารถเป็นสถานที่พักผ่อนของนักท่องเที่ยว ด้วยวิวภูเขา ลำธาร น้ำใส ดูสวยงาม

จุดที่ 2 ที่เราเดินทางผ่าน คือ วัดวิภาวดี  สร้างขึ้นเพื่อเป็นอนุสรณ์สถานแก่พระองค์เจ้าวิภาวดีรังสิต โดยนายเอื้อมและนายแจ้งบริจาคที่ดิน ประมาณ 6 ไร่ สร้างวัด โดยใช้เสาไม้แกนสร้างโบสถ์ โดยใช้แรงงานคนในการประกอบ และสร้างขึ้นทั้งหมด และเป็นวัดแห่งเดียวในประเทศไทยที่โบสถ์สร้างด้วยไม้แกนทั้งหลัง มีเสาทั้งหมด 28 ต้น

จุดที่ 3 อุทยานแห่งชาติใต้ร่มเย็น ที่มีน้ำตก 357 หรือ ชาวบ้านเรียกอีกชื่อนึงว่า น้ำตกธารทิพย์ สถานที่ท่องเที่ยวเชิงนิเวศที่ยังไม่มีป้ายสื่อความหมายบอกเส้นทาง มีเพียงแค่นักสื่อความหมายที่เป็นเจ้าหน้าที่อุทยานฯ นำทางไปบนเส้นทางเล็ก ๆ สลับกับการเดินตัดผ่านน้ำตกเป็นช่วง ๆ ทีมงานพบกับป่ากล้วย หรือชาวบ้านเรียกว่ากล้วยเถื่อน นักบุญแห่งป่า นักฆ่าแห่งพงไพร ซึ่งเป็นต้นไม้ที่ด้านบนลำต้นสูงขนาดใหญ่มีสัตว์ต่าง ๆ อาศัยอยู่ ถ้าเมื่อไหร่ต้นไทรเติบโตหรือเกาะต้นไม้ไหนจะดูดน้ำเลี้ยงจากต้นไม้นั้น ๆ จนหมดและตายในที่สุด จุดที่น่าสนใจอีกอย่างของการเดินไปยังน้ำตก 357 คือ ประวัติศาสตร์ ของกลุ่มคอมมิวนิสต์ ที่เข้ามาใช้พื้นที่เป็นฐานปฏิบัติการและยังร่องรองชัดเจนจากซากปรักหักพักของค่ายพัก โรงทำอาหาร โรงเก็บอาวุธ และโรงพยาบาล  แล้วเราก็มาถึงจุดหมาย น้ำตก 357  ใช้เวลาในการเดินทางประมาณ 45 นาที

จุดที่ 4 น้ำตกห้วยเคียน สถานที่นี้เหมาะสมกับนักเดินป่าทางไกล หรือนักท่องเที่ยวต้องการชมธรรมชาติ ซึ่งระหว่างทางจะเจอพันธ์ไม้ท้องถิ่นจำนวนมาก เช่น ลูกเนียงป่า ที่คนภาคใต้ใช้รับประทานคู่กับน้ำพริกกะปิ  น้ำตกห้วยเคียนเป็นแหล่งน้ำที่ชาวบ้านใช้ในการอุปโภคและบริโภคซึ่งนำมาทำน้ำประปาหมู่บ้าน

จุดที่ 5 สวนดาวเรืองฟาร์ม นำเศรษฐกิจพอเพียงมาปรับใช้ ผสมผสานสิ่งที่มีในชุมชนเข้าด้วยกันจนกระทั่งกลายมาเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่นักเรียน นักศึกษา ครู และอาจารย์ จะมาศึกษาดูงานเพื่อนำไปปรับใช้กับชีวิตประจำวัน มาเพิ่มแรงบันดาลใจในการทำงาน เพื่อที่สามารถก้าวต่อไปข้างหน้าได้เหมือนเช่นกับเจ้าของสถานที่แห่งนี้ ที่มีอดทน ขยัน พอเพียง และยึดในศีล 5 อย่างสม่ำเสมอ ความสำเร็จจึงเห็นได้ในปัจจุบันนี้

จุดที่ 6 ทีมงานจะต้องหาสถานที่ที่ต้องจับจ่ายกระจายรายได้สู่ชุมชน คือ กลุ่มผลิตภัณฑ์จากเห็ด ที่มีการสอนตั้งแต่การบรรจุเชื้อเห็ด การดูแลเห็ด การเก็บเกี่ยว การนำไปสู่การขายและแปรรูปผลิตภัณฑ์เห็ดต่าง ๆ และอีกหนึ่งผลิตภัณฑ์ คือไม้กวาดดอกหญ้า ผลิตภัณฑ์ชุมชนที่มีการผสมผสานกับภูมิปัญญาชาวบ้าน ขึ้นชื่อมากในเรื่องของความแข็งแรง สามารถซื้อเป็นของฝากได้

จากทรัพยากรที่มีความหลากหลาย วิทยาลัยฯ จึงได้เข้ามาร่วมกับกลุ่มชุมชน ในการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยว 4 ด้าน ประกอบด้วย พัฒนาคน พัฒนาโฮมสเตย์ พัฒนางานบริการ และพัฒนาสื่อประชาสัมพันธ์ โดยบูรณาการทั้งงานวิจัยและบริการวิชาการเข้าด้วยกัน ร่วมทำงานไปพร้อม ๆ กัน เพื่อประโยชน์ของชุมชนเป็นที่ตั้ง

 

 

Blog Attachment

Related Blogs